Een school kiezen is toch wel één van de belangrijkste beslissingen in het leven van een kind. Wat nu als ouders er niet uitkomen en de rechter de knoop moet doorhakken? Onlangs gooide de rechter een muntje omdat beide ouders even goede argumenten hadden (Rechtbank Midden-Nederland op 20 december 2024 ECLI:NL:RBMNE:2024:7365).
Gezag
Gezamenlijk ouderlijk gezag betekent gezamenlijk keuzes maken voor uw kind, waaronder de schoolkeuze. Als u en uw ex-partner er niet uitkomen kan de rechter verzocht worden vervangende toestemming te verlenen om uw kind op de door uw gewenste school in te schrijven. De rechterlijke beslissing vervangt in dat geval de benodigde toestemming van uw ex-partner. Leidraad voor de rechter is het belang van uw kind.
Kop of munt
In de uitspraak van Rechtbank Midden-Nederland heeft de rechter in het bijzijn van de griffier een muntje opgegooid en het lot laten bepalen. Dit is een heel ongebruikelijke gang van zaken is, maar de rechter vond dit de enige manier om de beslissing te nemen. Als u de uitspraak leest wordt het u wellicht duidelijk waarom de rechter tot deze uitzonderlijke beslissing is gekomen.
Vader is blijven wonen in de voormalige gezinswoning in Zeeland. Moeder is verhuisd naar de provincie Utrecht om dichter bij haar familie te wonen. Hun kind woonde de ene week bij vader en de andere week bij moeder. Dat kon omdat het kind nog niet naar de basisschool ging toen ouders uit elkaar gingen. Vanzelfsprekend was deze regeling niet langer haalbaar zodra het kind naar school moest. De ouders konden de keuze niet maken, omdat dit voor één van hen een forse achteruitgang in het contact met zijn of haar kind zou betekenen. Deze beslissing viel ouders zwaar en dus vroegen zij de rechter om hulp.
De rechtbank kon niet anders dan vaststellen dat de weegschaal niet doorsloeg naar één van de ouders. Beiden hebben een woning, flexibel werk waardoor zij het kind naar school kunnen brengen en halen en opa en oma in de buurt als achterwacht. Kortom de situatie is bij beide ouders even stabiel. Dit werd onderschreven door de Raad voor de Kinderbescherming, die bij zittingen over kinderen altijd aanwezig is.
De rechter stond dus voor een lastige beslissing en oordeelt daarom in navolging van de Raad voor de Kinderbescherming dat het lot moet bepalen. Ouders geven min of meer aan zich hierin te kunnen vinden, te meer omdat zij het elkaar gunnen de zorg te dragen voor hun kind. En zo geschiedde. De munt heeft in het voordeel van de vader beslist met als gevolg dat het verzoek van vader werd toegewezen en het kind dus hoofdverblijf bij vader in Zeeland kreeg en aldaar naar school zou gaan.
De kans dat dit vaker zal gaan gebeuren is erg klein maar wie weet.

