Stel, u woont samen met uw partner en besluit samen een huis te kopen. Uw ouders schenken u onder een zogenaamde “uitsluitingsclausule” een bedrag. U investeert dat in het nieuwe huis van u en uw partner. Dolgelukkig met elkaar stapt u met elkaar in het huwelijk. Huwelijkse voorwaarden laat u achterwege. Vanaf het jawoord ontstaat er een zogeheten “beperkte gemeenschap van goederen”. Hoe zit het dan met het geïnvesteerde bedrag?
Uitgangspunten in de wet
Sinds 1 januari 2018 bent u in de beperkte gemeenschap van goederen gehuwd als u geen huwelijkse voorwaarden maakt. Tot 1 januari 2018 was dat de algehele gemeenschap van goederen. Tot de beperkte gemeenschap van goederen behoort alles wat er vanaf het huwelijk gezamenlijk wordt verkregen, maar ook dat wat al gemeenschappelijk was voor het huwelijk. Een huis dat al gemeenschappelijk was voor het huwelijk, gaat dus door het huwelijk automatisch behoren tot de beperkte gemeenschap van goederen. Daar hoeft u niets voor te doen.
Probleem: voorhuwelijkse schenking
In de wet staat alleen maar dat dit gemeenschappelijke voorhuwelijkse huis gaat behoren tot de beperkte gemeenschap. Er staat niet wat er moet gebeuren als de partners bijvoorbeeld een afwijkende eigendomsverhouding zijn overeengekomen (bv. 60/40) of één van hen met eigen geld heeft geïnvesteerd in het huis. Gaat een voor het huwelijk ontvangen schenking of afgesproken andere eigendomsverhouding dan teniet uitsluitend door het aangaan van het huwelijk?
Oplossing: voorhuwelijkse schenking
Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden werd recent gevraagd om hier een uitspraak (ECLI:NL:GHARL:2023:5758) over te doen. De vrouw had € 10.335,= van haar ouders geschonken gekregen. Dit was dus voorafgaand aan haar huwelijk. De ouders hadden dit onder een uitsluitingsclausule gedaan. Het bedrag was in de gezamenlijke woning geïnvesteerd. U raadt het al, partijen gingen scheiden en de vrouw wilde het geld terug. De man is het daar niet mee eens. Hij stelt dat de woning deel is gaan uitmaken van de beperkte gemeenschap. Volgens hem zijn partijen ieder voor 50% gerechtigd tot de ontbonden gemeenschap. De overwaarde? Ieder de helft, zo meent de man.
Het hof volgt de man niet. Voorafgaand aan het huwelijk heeft de vrouw een vordering op de man ter hoogte van de helft van haar investering ad € 10.335,. De helft van de woning is immers ook haar eigendom. Het hof stelt dat de wetgever deze situatie niet goed geregeld heeft. Het hof vult dit in aan de hand van de zogenaamde aanvullende werking van de maatstaven van redelijkheid en billijkheid. Het uitgangspunt van de wetgever is bij het maken van de wet juist geweest de noodzaak tot het opmaken van huwelijkse voorwaarden te beperken. Het past niet in die gedachte dat toekomstige echtgenoten huwelijks voorwaarden moeten opstellen om te waarborgen dat zij hun vorderingen op elkaar behouden. Het hof komt dus tot de conclusie dat de vrouw nog altijd een vordering op de man heeft van € 5.117,50.
Conclusie
Voorkomen is beter dan genezen. Wanneer u geld investeert in gemeenschappelijk eigendom is het altijd verstandig om afspraken te maken wat er gebeurt als u onverhoopt uit elkaar gaat. Heeft u vragen hierover? Neem dan contact met ons op
